خلاصه‌ٔ کاراسودا | اکیا

فکر کنم همه‌مان روی طولانی بودن سریال‌های ترکیه‌ای توافق نظر داشته باشیم. داشتم فکر کردم چقدر خوب می‌شد اگر افراد به جای دیدن این سریال‌ها یک مروری چیزی ازش بنویسند تا اگر چرت و پرت بود عمر یکی که تلف شده لااقل عمر دیگری تلف نشود. بعد یادم افتاد همه‌شان چرت و پرت هستند. مثلا به پوستر همین سریال نگاه کنید. واقعا چرا بازیگران باید روی آب شناور باشند؟

خوشبختانه در زندگی‌ام فقط یک سریال ترکی دیده‌ام؛ سریال Kara Sevda که به اکیا، عشق سیاه حتی عشق ابدی هم معروف بود. البته به آن عشق کور و عشق بی‌نهایت هم می‌گفتند. نمی‌دانم واقعا چرا یک فیلم باید این تعداد اسم داشته باشد. اصلا از همین پوستر و اسم هم می‌شود به مزخرف بودنش پی برد با این حال می‌گویند هیچ چیز را از جلدش نباید قضاوت کرد. ما هم آمدیم قضاوت نکرده باشیم نشستیم این خزعبل را تماشا کردیم. حالا برای کمک به بشریت هم که شده  می‌خواهم خلاصه‌ای از داستان این سریال بنویسم بلکه هیچ بنده خدایی مثل من عمرش را در چاه نریزد.

 

داستان فیلم

امیر، نیهان و کمال سه شخصیت اصلی این این سریال هستند. البته نمی‌توان مطمئن بود. متاسفانه چون سریال ترکی‌ست آدم گیج می‌شود و نمی‌شود با اطمینان گفت دیگر چه شخصیت‌هایی اصلی بودند یا نبودند. اما خب این سه نفر چون در پوستر هم هستند می‌شود حدس زد که شخصیت اصلی‌اند.

داستان دربارهٔ دختری به اسم نیهان است که حسابی کرم و چرت و پرت به صورتش مالیده و همیشه در هر موقعیتی لباس‌هایش با هم ست هستند و جواهراتی انداخته و خط چشمش هم با دقت و صاف کشیده. وقتی می‌گویم در هر موقعیتی یعنی مثلا وقتی برادرش لرزید و مرد یا وقتی پدرش دستش را روی قلبش گذاشت و خیلی افتضاح‌ و نمایشی‌تر از برادرش مرد و حتی وقتی کمال دوست‌داشتنی‌اش هم داشت می‌میرد و حتی سر خاک عزیزانش و کلا در هر موقعیتی دیگر.

 

بله این نیهان تنها خاصیتی که داشت این بود که خوب گریه می‌کرد، محشر التماس می‌کرد و به طرز مزخرفی همیشه آدم مثبتی بود (این جز خاصیت‌هایش نبود).

دوستان می‌دانم مثبت بودن خیلی خوب است اما داستان به طرز تخیلی این دختر را در هر موقعیت ناجوری می‌گذاشت، به اصطلاح فشارش می‌داد و او هنوز هم می‌خندید. به کودکان در جاده‌ (که معلوم نبود واقعا چرا آن جا هستند.) خوراکی و پول می‌داد یا ازشان گل و بوته می‌خرید. یکم هم خل‌وضع بود راستی. یهو به سرش می‌زد برود در و دیوار شهر را رنگ کند یا در نوانخانه می‌چرخید و کلا ایدهٔ کارگردان این بود که او را آدمی فوق مثبت و خیرخواه نشان بدهد. اوه راستی یادم رفت بگویم این آدم صبح‌ها می‌رفت می‌دوید بعد می‌آمد آب پرتقال نوش جان می‌کرد و از دست نامزد شیطانش می‌نالید. اگر من بودم بعد از مدتی دچار ورم معده می‌شدم اما خب او راست راست راه می‌رفت و خم به ابرو نمی‌آورد. به شخصه امیدوار بودم این دختر وسط داستان بمیرد. گاهی کارگردان به این امیدوارمان می‌کرد اما فقط وقت‌هایی که می‌خواست او را مظلوم‌تر کند تا ما بگویم: آه خدایا نگاه کن این یه دختر بدبخته که حالا بیمارستان هم رفته.

نمی‌دانم مردم چه می‌گفتند اما من هر بار فحش می‌دادم و می‌گفتم گندش بزند این نکبتی چرا باز زنده ماند؟

 

 

بله. همانطور که گفتم این دختر یک نامزد شیاد به اسم امیر داشت. امیر نمی‌گذاشت او به پسری که عاشقش است یعنی کمال برسد. حالا کمال چگونه آدمی بود؟ کمال هم شبیه نیهان بود. همان قدر تهوع‌آور. شخصیتی همیشه مثبت و به اصطلاح مرد درست‌کار و باغیریت داستان. حتی زمانی که نقشه‌هایی ظاهرا ناجور می‌ریخت (مثل دزدی از خانهٔ امیر یا استفاده از تفنگ در برابر امیر) کارگردان جوری داستان را می‌چید که انگار به خاطر صلح چنین چیزهایی می‌خواهد و نیتش جهت خیر است.

شخصیت بعدی هم امیر، همان نامزد شیاد است. این بشر به دستور کارگردان کلا شخصیتی عوضی دارد.  آدم می‌کشد. رشوه می‌دهد و خلاصه هر جور کثافت‌کاری می‌کند. بین همه‌ٔ کارهایی که می‌کند جالب‌تر از همه پریدن با دوست‌دختران متفاوت و بعد ادعای سخت عاشق نیهان (دختر میمونه) است. یکی نبود بگوید آخر مرد حسابی این چه کاری‌ست. آه خدایا نصف موهایم ریخت سر نوشتن همین یکم.

 

 

حرف آخر زودس

نه. نمی‌توانم. این سریال به قدری چرند بود که حتی نوشتن درباره‌اش باعث می‌شود عصبی بشوم. فقط همین قدر بگویم که این آت و آشغال‌ها را نبینید که بدجوری ضرر خواهید کرد. فقط نظر نهایی‌ام هم دربارهٔ این سریال بگویم که به نظرم کارگردان (یا هر کسی که برای اولین بار طرح چنین سمی را ریخته) به مرض شخصیت مرزی گرفتار بوده که همه چیز را یا سفید می‌دیده یا سیاه. البته شخصیت مرزی شرف دارد به این خزعبل. این باید مرضی بدتر باشد. یک مرض حاد من‌درآوردی و سخیف. چون به هر حال این بیماری آن قدرها هم بد نیست که آدم را وادار به نوشتن این جور داستان‌های تخم‌مرغی کند.

😊

به اشتراک بگذارید
پست های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *